પ્રસાદમ ક્લાસ ૪ · વિડિયો ૬

મારો અવાજ તો અવસ્થાઓ પ્રમાણે ચયન કરવો જોઈએ. ભૂખ્યાને ભોજન, રસિયાને પ્રાણી. એટલે મને ઘણીવાર એક જ વસ્તુ યાદ આવે કે કબીર સાહેબની વસ્તુનું લઈને ચાલુ છું કાયમ. બહુ જ જ્ઞાની પુરુષ હતા. એના છોકરાનું નામ કમાલ હતું. એને બધું જ આપી દીધેલું, જેમ દિવ્યાંગ સરે આપ્યું તેમ. કબીરે કહ્યું, "હવે મારો અંતકાળ આવી ગયો છે, હું જાઉં છું." તો કમાલે કહ્યું, "બાપા, કંઈ આપી જાવ ને." કબીરે કહ્યું, "તે બધું તો મેં આપ્યું, તને કંઈ બાકી નથી રાખ્યું." તો કમાલે કહ્યું, "ના ના બાપા, હજુ કંઈ મને એવું લાગે છે કે કંઈ બાકી રાખ્યું છે." કબીર બહુ જ જ્ઞાની માણસ હતા. એને કહ્યું કે તને એક સાક્ષીમાં કહી દઉં:

"કબીર કહે કમાલ કો, દો બાતા સીખ લે, કર સાહબ કી બંદગી, ભૂખે કો કુછ દે

હવે આ ભૂખ કઈ કઈ છે એ શોધવાની. આપણી પાસે કોણ કઈ ભૂખ લઈને આવ્યા છે એ તમે તમારા ચક્ષુથી, આંતરચક્ષુથી અને દિવ્યચક્ષુથી – ત્રણ ચક્ષુ છે, ત્રિગુણાત્મક સૃષ્ટિ, ત્રિગુણાત્મક દ્રષ્ટિ – અને ત્યાંથી જોવાનું. આવે તો આપવાનું, લાગે નહીં તો હાથ જોડીને ઊભા રહેવાનું. તરછોડવાના નહીં, કારણ કે પહેલા હું બધાને બહુ તરછોડતો હતો. ડેન્જર એન્ડ ટાઈમ બહુ, કારણ કે ઝટકેશ્વર સ્વામી ઝટકા જ મારે. આવે એટલે કરંટ મારે. એટલે જે જૂના મારા જે જોગીઓ છે, બધાએ તો એમ જ કે આઈજીન જોડે આવું જ નહીં. ડેન્જર. અને ઊંઘી જાઓ ક્લાસ પછી, ભાગી જાઓ સીધો. એક મિનિટ કોઈની જોડે ઊભો ના રહું. અને એને સૌથી વધારે અનુભૂતિ અમે તો બે જોડે જોડીદાર છીએ એટલે અમે જાણીએ. અમે જોડે બહુ ટ્રાવેલ કર્યું છે, બહુ જ. અને એ ટ્રાવેલિંગની અંદર લોકોને આપવા માટે જ, કંઈ કમાવવા માટે નહીં.

બીજા બધાને ખબર છે, મારે બેની ખબર છે, કારણ કે ખબર હતી કે રિઝર્વ બેંકમાં હતા એટલે ભોજન જોગવું અને જવા જોગવું બધું કરી આપ્યું છે એને. અને બહુ લાલચ નથી એટલે લોકોને આપવા માટે ફરી ફરી ફરી ફરીને અમે લોકોને સૌથી પહેલા હીલિંગ કરતા હતા. હીલિંગ. બે ગાડી લઈને નીકળીએ, બાર જણા. ખબર પડે અહીંયા તકલીફ છે, એને હીલિંગ કરવા સો ખર્ચે જઈએ. એમ કરતાં કરતાં એ પણ એક વિદ્યાનું એક, કેને, નશો હતો. એમ કરતાં કરતાં માસ્ટરે જોયું કે આ નશાખોર છે. એટલે માસ્ટરે છ જણને પકડ્યા. પકડીને જે કંઈ ક્રિયાશક્તિ કરી એટલે જિંદગીમાં ક્યારેય કોઈ જગ્યાએ સ્ટેજ પર ગયેલા નહીં, બહાર બોલેલા નહીં અને સીધો લઠ્ઠો પકડાવી દીધો, "આ શીખવાડો સીધો જ." એટલે આમ બોલતામાં કોઈ સ્ટેજ પર જાઓ તો પગ ધ્રુજવા માંડે, શું બોલીશ ને શું નહીં ને સબ્જેક્ટ તો ખબર જ ના હોય. એમ કરતાં કરતાં આગળ આવ્યા અને માસ્ટરે બધા પેટલ્સ ખોલ્યા.

પેટલ્સ ખુલતા ગયા, ખુલતા ગયા. જેમ જેમ પેટલ ખુલે એટલે તમારા રસ્તા બદલાય. આ ખાસ તમારી જોડે થોડુંક શેરિંગ એટલા માટે કરું છું કે જેમ જેમ તમે ટ્રાવેલ આગળ કરશો તેમ તેમ આ લાઈનની અંદર જે તમે બધા, તમે બધા મુમુક્ષુ કહો, તમારી ઈચ્છાઓ કંઈક જાણવાની. તો એટલા બધા આવું કહેવાય છતાં કહું છું સ્ટેજ પર, કારણ કે અહીંયા તો પરમિશનથી આવેલા છે એટલે હું તો ડંડા મારી દઉં છું, વિચારતો નથી. ખબર પડે કે આની અંદરથી, આની અંદરથી લગભગ માની લો કે પંદર-વીસ જણા તૈયાર થઈ ગયા છે સરસ મજાના. તો બીજા બહારના બેઠેલા ગુરુવીર્યો, એટલી સરસ કાર્યક્રમ અત્યારે YouTubeના જમાનામાં અને એમાં સાંભળજો ખાસ, કંઈક એવી વસ્તુ મૂકે ટીવીમાં અને તમને એનું એટ્રેક્શન થાય, કારણ કે તમે મુમુક્ષુ છો. તો અત્યારે સ્પિરિચ્યુઅલ શોપિંગ, પેલા વિન્ડો શોપિંગ કરેને એમ સ્પિરિચ્યુઅલ શોપિંગ ચાલુ થયું છે.

આ વાત કરું છું 1990થી. વાત કરું છું 1990થી. નસીબ જો કે આવી બધી બહુ જગ્યાએ મને જવાનો મોકો મળ્યો છે, બહુ જગ્યાએ. જેના સાક્ષી મારા પરમ મિત્ર છે. અને મને આદત છે, જાવું એટલે ખૂબ અંદર ઘૂસવું, અંદર ઘૂસી જવું, કારણ કે ડર છે અને નિર્ભય છું. ભગવાનના પર વિશ્વાસ છે. જો ખબર પડી કે આ સ્પિરિચ્યુઅલ શોપિંગની અંદર જે બહાર બેઠેલા જે વાઘ અને વરુ, હું શબ્દ વાપરું છું, માફ કરજો મને બધા જ, એ બેઠેલા હોય છે અને તમારા જેવા સોફ્ટ પ્રાણી તો નાખું માનવ છે, જે ઘેટા જેટલા કુમળ અને બકરા જેવા, એ લોકો પકડી લેશે અને ભક્ષ કરી જાય છે, ભક્ષ કરી જાય છે. બહુ જ મારા અનુભવની વાત કહું છું તમને બધાને. પછી શું થાય? અમને દુઃખ થાય કે મેં આને તૈયાર કર્યો ગ્રો થવા માટે અને એને એક જંગલનો વાઘ-વરુ ફાળી ગયો. દુઃખ તો થાય, પોતાનું બાળક તૈયાર થયેલું હોય.

આઈ હેવ સીન સો મેની. અને એની ઘણીવાર હું શેરિંગ કોઈ લોકો જોડે કરું કે ભાઈ ચેન્જ છે. તો માણસની ઇન્ફ્લુએન્સી એટલી બધી હોય એ આપણી જોડે સંપર્ક તોડી નાખે. આ મારામાં મારી પોતાની સ્વયુક્તિ કહું છું. જે તમને મને દુઃખ નથી એનું, કારણ કે પેલો "યથા યોગ્યમ તથા કુરુ." જે યોગ્ય છે એ જ તમારી જોડે થશે. પણ હું તમને પોષણ કરું છું, પ્લીઝ ટેક કેર. તમે જેવા થોડાક ઉપર ઉઠશો, તમારું વલોણું થયું એટલે માખણને તારી લેવા માટે કમિંગ વિધિન ફાઈવ મિનિટ્સ. માખણ આવી ગયું છે. તમે વલોણું કર્યું છે, માખણને એક મિનિટની અંદર ઉપાડીને એ માખણ તમારા માટે છે અથવા તમે જેને આપશો, માંગો છો એને માટે છે. એટલે પ્લીઝ ટેક કેર. મારી જોડેના ઘણા બધા માણસોને જોડે આ ઘટનાઓ ઘટી છે. મારા બધા પરમ મિત્રો આવી પાછા મને કે, "બધા સરસ છોકરાઓ એટલા મારા મસ્ત છે કે મારી આગળ આવીને કબૂલ કરે, 'સાહેબ આવું થયું.'" કઈ વાંધો નહીં.

અને ઘણા બધા મારા મિત્રો, એમાં અમારા મિત્ર હિમાંશુભાઈ પણ એ બી બહુ જ ટ્રાવેલ કરીને બધી જગ્યાએ અથડાઈને આવ્યા છે. એટલે એટલા અનુભવી છે કે તમને ક્યાંય ભટકાવા નહીં દે અને કદાચ ભટકામણ થવા જેવું લાગશે તો પહેલા શોક પોતે લઈ લેશે. એ પોતે જ લઈ લેશે, તમને જર્ક નહીં આવવા દે, કારણ કે એ પણ 2013થી મારી જોડે ટ્રાવેલ કરી ગયા એટલે તમને.

હું કોશન કરું છું કે તમને ક્યાંય પણ કંઈ પણ કે લાવ તમને હથેળીમાં હું આપી દઉં, તમે લઈ લો તો વાંધો નથી. તમે જ્યાં જાઓ, આવતું નથી. પણ પ્લીઝ ટેક કેર, તમારું જીવન વેડફાઈ ના જાય. તમે ટ્રેક ચૂકી ના જાઓ. તમારું ટ્રાવેલિંગમાં આમ જતા હોવ, તમારે ચંદ્રમા પર જવું છે, તમારું રોકેટ છોડી દીધું છે, બરાબર? ત્યાં જ જવાનું તમારું લક્ષ્ય પ્રતિ પ્રયાણ છે. તમારું લક્ષ્ય ચાલુ થઈ ગયું અને પછી તમે છેલ્લી ઘડીએ કોઈ એવું રોકેટ ફૂટે, તમે ડાયવર્ટ થઈ જાઓ અને પછી એક ફેરો વધી જાય, એ અમે નથી ઈચ્છતા.

બાકી તો પ્રોમિસ છે ગુરુનું, મેક્સિમમ ત્રણ જન્મ. જેમ હમણાં સવારે એક દાખલો આપ્યો હતો કે બહુ જ જન્મે પછી કે અત્યારે પતી ગયું. કારણ કે જ્યારે તમારાથી કોઈ કોઈક એવું અતિક્રમણ થઈ જાય, આપો કોઈના ઉપર અતિક્રમણ, તો એનું પ્રતિક્રમણ કરી લેવું. તમે છૂટા, પાપ વિમુક્ત. ભૂલ તો બધાથી થાય, માણસ માત્ર ભૂલને પાત્ર. ગમે તે હોય, દેવ હોય કે ગમે તે હોય, તો સતત પ્રાયશ્ચિત, પ્રતિક્રમણ કરવાનું. મોમેન્ટ ટુ મોમેન્ટ, ડોન્ટ મિસ ધેટ મોમેન્ટ. એનો અર્થ એમ નહીં ડરવાનું. કોઈને વખત તો ગાળ પણ દેવાની, ધક્કો એમાં, કારણ કે એમાં નિર્ભય તો રહેવું જ પડે. કારણ કે જ્યારે કોઈવાર કોઈ હવનમાં હાડકા નાખવા આવે, તો તમારે હવનમાં ભલે હવન બધા કરતા, પણ ભૈરવ બનીને બહાર રક્ષા કરવી પડે. ત્યારે વીરભદ્ર બનવું પડે. શિવ બહુ દયાળુ હતા, પણ એને વીરભદ્રને મોકલ્યો હતો અને ગળું કપાઈ નાખ્યું હતું.

પછી અજામુખી થઈ ગયો. અને એટલે દયા તો ૧૦૦ ટકા છે, પણ આપણા લક્ષ્યપદી પ્રયાણમાં કોઈ પણ વચ્ચે આવે, એને ટોલરેટ નહીં કરવાનું.

અને માયા છે, દરેક સંસારી છે. આપણા બધા કઈ એક જ આપણા માં છે, એ સાહેબ. બાકી બધા આપણા સંસારી. તો આપણે ચા માટે પ્રયાણ કરીશું, ફરી પાછી વાત કરીશું. પણ પ્લીઝ જાગૃત રહેજો. સતત જાગૃતિ જરૂર, ફરી વન્સ અગેન. તો આજે આખી સ્પિરિચ્યુઅલ પ્રક્રિયા છે, એનો અધ્યક્ષ તો એક જ છે, પરમપિતા પરમેશ્વર. એ શું બોલાવવા માંગે છે, શું કહેવા માંગે છે, એ જ નક્કી કરે છે. ઘણા લોકો બેકફૂટ રમે, ઘણા લોકો ફોરવર્ડ રમે અને મારા જેવા ઉર્જુ ઉર્જા ગમે તે રમે. ગમે તે થાય. મારા જે મધર મોહન મિશ્રાજી કરીને ગુરુજી હતા, એવું કહેતા, "ભાઈ, જવું છે ક્યાં? બોમ્બે." સાંભળજો શાંતિથી. "જવું છે ક્યાં? બોમ્બે. ગુજરાત મેલ મળી ગયો? વેરી ગુડ. પ્લેન મળી ગયો? વેરી ગુડ. બધું પતી ગયું. રાતના ૧૧ વાગે આવ્યું. બોમ્બે જવું છે. બધી ટ્રેન છૂટી ગઈ. છેલ્લે બોમ્બે લોકલ બી નીકળી ગઈ.

જેમ બીજી દિવસે સવારે બે વાગે બોમ્બે પહોંચાડે અને એટલામાં જો માલગાડીનો ડબ્બો આવે, ભેંસનો ડબ્બો હાથમાં આવે, ચડી બેસવાનું ભેંસના ડબ્બામાં. કારણ કે મુંબઈ જવું છે." સમજજો, આ મારા હઠયોગી ગુરુએ કહેલી વાત છે. "ભેંસના ડબ્બામાં ચડી જવું. ભેંસના ડબ્બામાં જે ભેંસ કરે, એ જ આપણે કરવું વાવડું. કારણ કે એને ત્યાં જોવું છે, પેલું મુખ છે, આપણે બોલી શકીએ." પણ એમાં એક તકલીફ પડે, ભેંસની જોડે રહેતા હોય તો થોડી બુદ્ધિ બી ડોબા જેવી થઈ જાય. એમાં એવું થાય કે ટ્રેન ચાલે તો સ્ટેશન હોય નહીં. આગળ કઈ બીજી કોઈ ગાડી ક્રોસ થઈ ગઈ હોય તો ઉભી રહી જાય. અને એમાં આણંદ આવે તો લોકો ઉતરી પડે, કારણ કે આણંદના સ્ટેશન પર ઝીરો નંબરનું પ્લેટફોર્મ છે. ત્યાંથી શાંતિલાલના સમોસા બહુ વખણાય. હવે ખબર નહીં છે કે નહીં. શાંતિલાલના સમોસા બહુ વખણાય અને અમુલની દૂધ ને બધું નીકળે અને પેલા ડાકોરવાળાના ગોટા બધા.

એટલે ત્યાં ઉતરી પડે ગોટા લઈને. તો મિશ્રાજી મહારાજે એવું, "ગમે તે થાય, ડોલા જેવું રહેવું અને ડબ્બાની બહાર ઉતરવું નહીં, જ્યાં સુધી એ બોમ્બે પહોંચે નહીં ત્યાં સુધી."

આ રીતે એટલે જે જાણકાર જેને પ્લેન મળી ગયું છે, વેલ એન્ડ ગુડ. જેને સરસ ડબલ ડેકર મળી ગઈ છે, વેલ એન્ડ ગુડ. લોકલ ટ્રેન મળી, વેલ એન્ડ ગુડ. જેને પગલા ચલાવવાનો મજબૂત માણસ અમારા મયુરભાઈ છે, તો પગપાળા છે, તો વેરી ગુડ. ના નથી. અને કઈ ન હોય તો ભેંસના ડબ્બામાં બી ચડી બેસવાનું અને ગંતવ્ય સ્થાન પ્રતિ તમારું પ્રયાણ થાય, એ લક્ષ્ય ચૂકવું જોઈએ નહીં. આ મજાકની વાતમાં હું તમને બહુ સિરીયસ મેસેજ આપી રહ્યો છું. એ મારા ગુરુદેવોનો મેસેજ છે. તમને આગળ વિદિત કરું છું.

ફરી રામાયણની ગઈકાલે માન મંત્રની વાત કરી હતી. તમને રામ નામની દીક્ષાની વાત થઈ ગઈ. રામ છે, ૨૨મી તારીખે પ્રસ્થાપિત થાય છે. તે પહેલા તમારામાં જો સરસ એનું ઘર બની જાય, તો અયોધ્યાની વાત કરી હતી, જ્યાં કોઈ યુદ્ધ નથી થયું. તેવા તે જગ્યાએ રામ અવતરે. તો આપણે ત્યાં યુદ્ધ થાય છે. આપણે ત્યાં યુદ્ધ બહુ થાય છે. એમાં ફેમિલીમાં થાય, ધેટ ઇસ આઉટસાઈડ ઓફ ધી બોડી. અને ઇનસાઈડ ઓફ ધી બોડી બી યુદ્ધ થાય છે, થાય છે ને? જેને આપણે દ્વંદ્વ કહીએ. આઉટસાઈડની માટે તો તમારે જે બી શ્યામ, રામ, દંડ, હેલ જે ફાવે તે વપરાય. કારણ કે એમાં તો તમારું કઈ હાથમાં છે નહીં. કારણ કે સામેવાળો તલવાર કાઢીને બેઠો તો ઢાળ લેવી જ પડે. પછી એ પતિ હોય કે પત્ની હોય. પેલા એવું હતું કે પતિ બહુ ચાલતા હોય તો પત્નીઓ તલવાર લઈને નીકળે, ઝાંસી કે રાણી લક્ષ્મીભાઈ છે, આમ કાઢે અને પછી લોકો આમ કાઢીને તલવાર બતાવે, તો સારી વાત છે.

એ દ્વંદ્વને પહોંચી વળાય, કારણ કે ઈટ્સ આઉટસાઈડ. અંદરનો દ્વંદ્વ છે, એ બહુ અઘરો છે. અંદરનો દ્વંદ્વ છે, જે વાતે વાતે અંદર ઊભો થાય છે. એ દ્વંદ્વ ઊભો કરનાર બી તમે અને એના દ્રષ્ટા બી તમે, બધું તમે. એટલે એમાં તમારું સમન થતું નથી. આ બધાને અનુભૂતિ થાય છે. આ તો કદાચ હું ઇનરની વાત કરું છું. હાથ ઊંચો કરી શકે બધાને જ્યારે નથી થતો, એ વંદનીય છે. એ મારા માથે એમનો હાથ મૂકી જાય, મહેરબાની કરીને. થેન્ક્યુ સો. એ જે દ્વંદ્વ છે, સાહેબ, અદબ કૃતાંતભાઈના પપ્પા, અદબ ખોલી કાઢજો. જે દ્વંદ્વ છે, એ દ્વંદ્વ જેની રેમેડી...

"ખબર છે, પણ કરી શકતા નથી. ઘણા ઋષિમુનિઓ શું કરતા? ફેમિલી ધરાવતા હોય. હું સતયુગની આદિબંધના સમયની વાત કરું છું. તો શું કરતા એ લોકો? ગિરિકંદ્રાઓમાં જતા રહેતા. ચોમાસાના પિરિયડમાં આવે, ખેતીવાડી કે જે કંઈ કરતા હોય એ કરી જાય. પછી ગિરિકંદ્રામાં જાય અને જે બી સાધના એ કરતા, એટલે ત્યાંનો દ્વંદ્વ આઠ મહિના માટે ટળી જતો. કારણ કે સન્મુખ કોઈ હોય નહીં, તો દ્વંદ્વની જગ્યા ઓછી થઈ જાય.

સો, એ જે દ્વંદ્વો છે, અગેઇન વી આર કમિંગ ટુ ધીસ પોઈન્ટ: પાંચ તત્વ, ત્રિગુણાત્મક સૃષ્ટિ – તમસ, રજસ અને સત્વ. હવે આ જે તમસ છે, એ બહુ જ ઈમ્પોર્ટન્ટ છે. મેં ગઈકાલની વાત કરી હતી કે તમસ તમારી અંદર ધૈર્ય આપે છે, તમારામાં તાકાત આપે છે, તપ કરવાનું બળ આપે છે. રજસ છે એ તપનું ભક્ષણ કરીને આળસનું પ્રતિપાદન કરે છે, આળસ. સો, એ રજસની વાત આવી ગઈ.

હવે આપણે ૩૪, ૩૩, ૩૩% અને ૧૦૦ની વાત કરી. હવે જે ટ્રાન્સમ્યુટેશન કરવાનું છે, એની અંદર ગઈકાલે વાત કરી, આજે ફરી કહું છું કે મંત્ર જાપ. કોઈપણ મંત્ર દીક્ષિત હોય તો વેલ એન્ડ ગુડ. ના દીક્ષિત હોય તો જે પ્રચલિત મંત્ર છે, ત્રણ મુખ્ય: "ઓમ નમઃ શિવાય", "ઓમ નમો ભગવતે વાસુદેવાય", "શ્રી કૃષ્ણ શરણમ મમ". અને બીજું કંઈ ખબર ના પડે, લાગે કે તમે તમસથી યુક્ત છો, તો અમારા એક મિત્ર રામદયાલજી, રામદયાલજીને એમણે એક આપેલો બહુ વખત પહેલા મંત્ર ઉપરમાં આપ્યો હતો, એ મંત્ર કરવાનો. એ મંત્રનો ઉપયોગ અમે ઘણો બધો કર્યો અને દ્વંદ્વ બહુ સમન થવા માંડ્યું હતું. એકાક્ષરી મંત્ર છે. આપું તમને એક જ મિનિટ. એક તો દ્વિઅક્ષરી વાત થઈ ગઈ ગઈકાલે. આજે, આજે સોરી, હવે એકાક્ષરીની એક વાત કરી દઉં. જેટલા મંત્રના શબ્દો ઓછા, એટલો બહુ પાવરફુલ. પણ પાવરફુલ પણ એનું આવર્તન વધારે કરવું પડે.

હવે મોટાભાગે માણસોને સૌથી વધારે જો પરેશાન કરતું હોય તો આપણું મન. અને મન પરેશાન કરવા માટે આપણા ચિત્તવૃત્તિની અંદર પડેલા સંચિત કર્મો, જેમાં આપણે શાંત બેસીએ, આંખ બંધ કરીએ એટલે એનું ઉદ્ભવ સ્થાન ચાલુ થઈ જાય. ફટાક દઈને આવે. આપણે બેઠા હોઈએ અહીંયા, "કાલે દાબેલી ખાવા જવાનું છે", "કાલે મામીના કોઈના છોકરાના સાસુના..." એ નામ આપીને જવાનું ચાલુ થઈ જાય. અચાનક જેવું મન બંધ કરો એટલે ચાલુ થઈ જાય. ઘણા લોકોને પણ થતું હશે. તે ઘડીએ શું થાય કે વિચારો જે છે, એને તમે જુઓ ત્યાં સુધી કોઈ વાંધો નથી. પણ આપણે શું કરીએ? જોતા નથી, આપણે પકડી લઈએ છીએ. કારણ કે આપણી ગમતી વસ્તુ આવે. "બહુ દિવસથી અસર્ફીનો આઈસ્ક્રીમ નથી ખાધો." પકડાઈ ગયું. એને જેવો અહીંથી ઊભો થાય અને નસીબ તો એવા સારા હોય, અમારા વડીલ મિત્રો જે છે, એમ કલ્પના કરી હોય, તરત જ કોઈ કહે, "સાહેબ, તમારા માટે આ અસર્ફીનો આઈસ્ક્રીમ લાવ્યો છું." એ તો જે પુણ્ય કરી દઈને હાથમાં હાજર થઈ જાય.

પણ આપણા જેવા કોઈ મહેનતુ માણસ હોય તો આપણે જવું પડે.

હવે એવા વિચારો જે આવે, એને જો તમે પકડો નહીં તોય તો જતા રહેશે. એની માત્રા કેટલી હોય? તમે આંખ બંધ કરો એટલે ખબર પડશે. એક, બે, ત્રણ, ચાર. એવું કહે છે કે નોર્મલ માણસને એક મિનિટની અંદર ૬૦ હજાર ઉપર વિચારો જતા રહે, સટ સાટ સાટ કરીને જતા રહે છે. જે લોકો બહુ જ આશાવાદી, બહુ જ મુમુક્ષુ હોય, એ લોકોની વાત કરું છું. તો એ વિચારો તમને ભ્રમિત કરવા માટે કાફી છે. તો તમે ૬૦,૦૦૦ પર સેકન્ડ? પર સેકન્ડ? ઓ હો હો, બહુ વધારે, બહુ વધારે, બહુ વધારે. તો ફ્રોમ ૩૦૦૦ સમથિંગ પ્રતિ સેકન્ડ.

અને હવે આ જે રમત છે, જો તમે ખાલી સિમ્પલી બેસી લો ને, જયા કરશે તો તો વાંધો નથી. પણ આપણને એવી ટેવ પડી છે અને "જવા દેજો", આપણે જવા દેતા નથી. "સાક્ષી આપું, કૃપયા યહાં પાન કી પિચકારી મત મારીએ. યહ પવિત્ર સ્થાન હૈ. યહાં પેશાબ મત કરીએ." તમે અનુભૂતિઓ જોઈ છે, એમ આપણું મન જે ના કહ્યું હોય ત્યારે જોજો, એને પકડવાની કોશિશ કરે. આપણે ખાલી પાણીની પિચકારી નથી મારતા અને નથી કરતા, પણ બાકી પકડી તો લઈએ જ છીએ. આ આપણી ટેવ પડી ગઈ છે.

તો હવે જેવો વિચાર ઉત્પન્ન થાય અને તમારે ટેવ, તમારે શોર્ટકટ, જે લોકો જાણે છે, મારા જૂના જે મારા વાલાઓ છે, સ્વજનો, એમને તો ખબર છે. પણ જે લોકોને નથી ખબર, એટલા કેટલા છે? ખાલી કરો. નથી ખબર? વન, ટુ, ત્રણ, ચાર, ૧૦, ૧૫, ૨૦. ઓહો, આ તમને છે? તમને ખબર છે? બોલવાનું જૂઠ્ઠું, જૂઠ્ઠું. "મને ખબર છે." વાત કરી, યાદ નથી. સો, એ જે વિચારો જે છે, એનો ખાલી આઈડિયા. આપણે એનો પ્રયોગ નહીં કરીએ. તો આંખ બંધ બેસવાનું. અને આ મનને છે ને, તમે બાંધવા કોશિશ કરશો ને, તો બહુ ગોળ ગોળ ફેરવશે, બહુ ગોળ ગોળ ફેરવે, બહુ ગોળ ગોળ ફેરવે. તો સોરી, મિસટ્રો થઈ ગયું.

તો આપણે શું કરવું? મનને કહેવાનું, "મન, તું ચૂપ રહે. હું કરું છું, મને કરવા દે." આ એક વાત છે. પછી બીજી વાત તો બતાવું છું. અને પછી આખો દિવસ હું તને ટાઈમ આપીશ, હું ટાઈમ આપીશ. અત્યારે ભાઈ, મારું કામ કરો, કરવા દેવા. ચૂપચાપ બેસે. પછી એને કહેવાનું, "એક દોડો જરા." આપણે એકદમ નબળી બજાર હોઈએ કે આજે ક્યાંય કોઈ કમિટમેન્ટ નથી. કહો, "હવે તારે શું કરવું છે? બધું કરી લે." અને છૂટો દોરા પર જેમ કરવું હોય એમ કરના. છોકરાને રમવા મૂકી દે ગાર્ડનમાં, એમ. પણ ધ્યાન રાખજો, એને રમવા દેતા, એને ખાલી જોવાનું જ છે. એને પાછળ દોડવાનું નથી. એની કોઈપણ વસ્તુને માનવાની નથી. એટલે શું કરશે? ઉધા કરશે કે, "અઠવાડિયાથી મને આ નથી, આવું તે નથી." એટલે તમને ખબર પડશે તમારા અંતરમનમાં કઈ કઈ ક્ષુધાઓ પડેલી છે, તમારા અંતરમનમાં, બીજાના મનમાં નહીં.

એ ઉજાગર કરશે, કુદામકૂદ કરશે. એને નહીં સાંભળો એટલે પછી નાનું છોકરું જીદને બેસે, પછી અંદર બેસી જશે. એ પછી શું કરશે? જ્યારે તમે કોઈ સારું કામ કરવાના હશો ને, ત્યારે વચ્ચે આવી જશે. "મંત્ર કરવું હશે, અનુષ્ઠાન કરવું હશે, મારો ટેક્સ, મારો ટેક્સ આપો." એમ કહે છે, "તમે જે કહો ને કે વચ્ચે આવી જશે, એટલે કે વચ્ચે આવીને એવું કહેશે, 'મારો ટેક્સ'."

આપો. એમ, "અચ્છા, તો સોરી." એ જો વચ્ચે આવી જશે ત્યારે એ તમને કામમાં ખલેલ પાડશે, તો શું કરવાનું? જ્યારે તમે થોડાક ફ્રી હોવ, શાંતિથી બેસી જવાનું. અત્યારે કંઈ કામ કરવું નથી અને બેસી જવાનું. કોઈ મેડિટેશન નહીં, કોઈ મંત્ર નહીં, કંઈ નહીં. શાંતિથી બેસવાનું અને ટોટલ ફ્રી અને તૈયારી સાથે બેસવાનું. તમે બે-ત્રણ મિનિટ કે બે સેકન્ડ કે પાંચ સેકન્ડ જશે ને, એટલે અંદર ફટાક થઈને ઇસ્યુ બહાર આવશે. એટલે એને AK-47 મારી દેવાની ગોળી.

એ જે એક મંત્ર હું આપું, જે મંત્રની વાત કરું છું: "ક્લીમ" (K-L-I-M). આ કૃષ્ણ અને કાલીનો મંત્ર છે. કલિયુગમાં સૌથી પાવરફુલ મંત્ર છે આ. "ક્લીમ" બોલો એટલે કાલી અને "ક્લીમ" બોલો એટલે કૃષ્ણ. તમે આને વિકસિત મંત્ર સમજશો તો પણ વાંધો નહીં, કારણ કે અમારા બાપુએ જે હતા, એમણે આપેલો છે. તેમણે કહ્યું, "આ મેં આપ્યો છે, તમે બધાએ આપતા રહેજો." અને ત્યારથી પ્રાણી ખીલિંગમાં આપવા માંડ્યો છે. બીજા કોઈને અહીંયા આપી દીધું.

હવે એ મંત્ર તમે લઈને બેસવાનું. બે ગોળી લઈને લોડ કરીને બેસવાનું ચેમ્બરમાં, સો-બસો ગોળી કરીને. અને જેમ એ વિચાર ઉદ્ભવ થાય, એટલે એને ગોળી મારી દેવાની. એટલે વિચાર ડિસઇન્ટીગ્રેટ થશે. તમે વિઝ્યુલાઈઝ કરજો, એ ફરી નહીં આવે. જેમ જેમ તમે આ કરશો, પહેલા એમાં બે, પાંચ, પચીસ, પચાસ હજાર આવશે. પણ જેમ જેમ મારશો ને, એટલે શું થશે? એને ખબર છે, પણ નીકળશે નહીં, બેહી રહેશે. એ રાહ જોશે, ચીટિંગ કરશે. બીજે દિવસે સંચય રહેશે, કારણ કે એને ડિસ્ટ્રોય થવું નથી. કેમ? કારણ કે એ તમારા સંચિત વિચારો છે, તમારા તમારી રહેલી જીવિષાઓ છે.

પછી ધીરે ધીરે એક આવશે, બે આવશે, ત્રણ આવશે. એટલે તમે ફ્રી થશો. અને જેવા ફ્રી થશો, એટલે તમે સાધના કરવામાં તમને બહુ સરળતા પડશે. આ એક એટલે તમારું મન જે વિચારોથી વિચલિત થાય છે, એટલે નિર્વિચાર જે કહીએ છીએ, "ચિત્તવૃત્તિ નિરોધ યોગ," એનો એક શોર્ટેસ્ટ મેથડ છે, જે મારા જૂના અરાધિક પ્રેક્ટિસર્સ બધાને આપેલી જ છે. એટલે કરવાની કરવાની કે, "ના, હવે તો બહુ થઈ ગયું. બહુ વર્ષ થઈ ગયા, મારા વિચારો નથી." એ ભ્રમણમાં નહીં રહેતા. એ ભ્રમણમાં નહીં રહેતા. કેમ? પછી આગળ વાત કરું છું.

કારણ કે જે સત્વને પામી ગયો છે, સંપૂર્ણ અવસ્થામાં પહોંચી ગયો છે, તેને પણ મન તો છે, બુઠ્ઠું થઈ ગયું છે, પણ અસ્તિત્વ તો છે જ. એ ખાલી નથી થતું. એ બેરજ હતું, એને ખબર છે, પતી ગયું છે. એને પણ કોઈ વાર દુઃખી ન કરે. કારણ કે એ બીજી રીતે આવશે કે, "ભાઈ, મારા બાપને તો લગન છે, તો કે મારે થોડું ઇન્વિટેશન હોય," અને પહોંચી જાય. અને પછી હવનમાં ભસ્મ યુદ્ધ થઈ જાય અને પછી પેલાને તાંડવ નૃત્ય કરાવે. આ તો મહામાયા જગદંબાની વાત કરું છું. આપણે એટલા તો પર નથી થયા, એટલે આપણે તૈયારી રાખવાની. AK-47 લોડેડ રાખવાની. બરાબર? ઓકે.

બીજી વાત છે: આ દ્વંદ્વની અંદર ફરી આ ભેગા તો થશે જ નહીં. એટલે શું કરવાનું? આ તો બે જણા કોર્ટમાં જ ચડેલા છે બાપની મિલકત માટે. બાપ એમને બેઠો છે. અહીંથી જ્યારે તમે તમસવાળા માણસો જેટલા જાપ કરશો, બેસીને ઓછામાં ઓછા બે થી ત્રણ કલાક. એટલે બેસીને ના કરશો તો કોન્સ્ટન્ટ ચાલુ રાખવાના, કોન્સ્ટન્ટ. એ જાપમાં તમે અત્યારે નવો જાપ આવે, "હું શુદ્ધાત્મા છું," એ મંત્ર લેશો તો પણ ચાલશે, કારણ કે એ પણ વર્ક કરશે. "હું શુદ્ધ" બોલો છો, કારણ કે તમે બોલો છો શું? "હું શુદ્ધ આત્મા છું."

અને કંઈ ના હોય તો, આજે હરિ ઓમ આશ્રમની અંદર ગયા સાત દિવસની (૩૧મી ડિસેમ્બર ટુ ૭મી જાન્યુઆરી) વાત છે. એમાં એ થયું કે ચોથા મનવંતરની અંદર ગજેન્દ્ર હાથી એની હાથણીઓ અને બચ્ચાઓ લઈને તળાવમાં રમણ કરવા ગયો હતો, ચોથા મનવંતરની અંદર. અને ત્યાં મગરે, એ રમણ કરતો હતો જે હાથી હાથણીઓ જોડે, મેન જોડે, એ બધા કંઈક ખળભળાટ થતાં નીકળી ગયા. પણ મગરે ગજેન્દ્રનો પગ પકડી લીધો. ખૂબ બલવાન હાથી, બહુ જ પોતાની શક્તિ પર મુસ્તાક. પકડી લીધો અને મગરનું પાણીમાં બહુ જોર હોય. એને પકડીને મને અંદર ખેંચવા માંડ્યો. પેલાએ બહુ જોર કર્યું, પણ એક પગ એવો પકડાઈ ગયો હતો કે બરાબર અંદર અંદર ખેંચાયો હતો. તેને આર્ત પોકાર કર્યો, આર્તનાદ: "હે ભગવાન! હવે મારો કોઈ સહારો નથી. મારી તાકાત અહીંયા ખતમ થઈ ગઈ છે અને આ મને ભક્ષ કરી દેશે. હે ભગવાન, તું મારી સહાય આવ!"

આપણે જ્યારે આપણા સંસારની અંદર ખૂબ ખૂપી ગયા હોય, લાગે કોઈ સહારો નથી, અને તમે આર્ત પોકાર કરો, ફરી ફસાયા છો, ત્યારે જ પોકાર કરશો. એ સિવાય જો પોકારો તો બહુ જ જલ્દી સાંભળે. પણ આપણે એટલા સરસ છીએ, સારા બાળકો, કે આપણે એમનેમ ભગવાનને બોલાવતા જ નથી. કારણ કે આજે છે ને, મસ્ત મસ્ત મે મસ્ત. એટલે જ્યાં સુધી ત્યાં સુધી આવતું જ નથી. રજસમાં નીચે તકલીફ પડે. જ્યારે કોઈ આપણને દંડે, ત્યારે તમને અતિશય એવું થઈ જાય કે, "ઈટ્સ નો વે આઉટ ઓફ ધીસ. હે ભગવાન, મને બચાવો! હું ફિટ થઈ ગયો છું!"

ત્યારે હાથી ગજેન્દ્ર હાથીએ આવો આર્તનાદ કર્યો કે, "મારું મોત છે અને તું છે. હવે તું જે કરે તે ખરું." શું છે? "મારું મોત છે અને તું છે. મને તારા પર ભરોસો છે. તું જે કરે તે ખરું." તો હરિ નારાયણ. નારાયણના ઘણા સ્વરૂપ છે. ચોથા મનવંતરની અંદર હરિ નારાયણ રૂપે એ આવ્યા, ગરુડ પર બેસીને. અને એને સુદર્શન ચક્રથી મગરનું જે મોં હતું એના પર, અને સુદર્શન ચક્ર કાપી નાખ્યું. એટલે ગજેન્દ્ર મોક્ષ. ગજેન્દ્ર મોક્ષ તો ઘણી બધી ચોપડીઓ બજારમાં છે, બધું છે. ભગવત ગીતામાં, દેવી ભાગવતમાં પણ એવી બધી ઘણી વાર્તાઓ છે.

તો એ ચોથા મનવંતરમાં. હવે આજે વાત કરું: ચોથા મનવંતરમાં જ્યારે પ્રગટ્યા અને ગજેન્દ્ર (ગજેન્દ્ર એટલે જીવ અને મગર એટલે આપણી વાઈસીસ) અને એનું મોક્ષ એને કરાવ્યો. આ સમજ ખાલી આપવા માટે વાત કરી. ચોથો મનવંતર કેમ? આ ચોથું મનવંતર બોલ. કારણ આપું. આપણી પાસે શરીર જે છે, એના ત્રણ શરીર: સ્થૂળ, સૂક્ષ્મ અને કારણ. અને ચોથું મહાકારણ.

તો આપણે જો આરાધ કરીએ અને પોકાર કરીએ, "હે પ્રભુ, હું ફસાયો છું. હું થાકી ગયો છું. આ જીવનની જાળની અંદર બધા જ રસ લઈ લીધા છે. હવે કંઈ બાકી રહ્યું છે. મને ક્યાંય મારું સુખ દેખાતું નથી. તારા સિવાય મારે હવે કોઈને મળવું નથી." એ તમે આરાધ કરશો તો તમારા ત્રણ શરીરને બાજુએ મૂકીને તમારા ચોથા શરીરમાં એ મોકલી દેશે. એટલે બાકીના જે ત્રણ શરીર છે એનું સુદર્શન ચક્રથી છેદન કરી નાખશે. એનું હું પ્રોમિસ આપું છું.

આ ઘટના જેમ મારા પ્રિય મિત્રએ કીધું કે ભાઈ, આ મોટા આશ્રમમાં જઈને કર્યો કે આ આ જ વાત છે. અઠવાડિયાની અંદર એટલી ખબર પડી કે કરાય તો ખાલી આ કરાય, "બચકે નિકલ જા ઇસ બસ્તી સે, અપના પરાયા કોઈ નહીં." તો એના માટે સતત સાનિધ્યમાં રહેવું જોઈએ. મારું ઘર પણ એવું જ છે, મૌન મંદિર જ છે. પણ તોય શું થાય? "દાદા નહીં લેજો, દાદા ખાઈ લેજો, દાદા ચા મૂકી છે." તો એ તમને પણ એ બહાર ખેંચી જાય છે. દરેકને આ પોસિબલ નથી, કારણ કે આપણે દરેક વ્યવહાર લઈને બેઠા છીએ. એટલે તમે કઈ મૌન મંદિરમાં બધા જઈ ના શકો અને બીકોઝ આપણે ગ્રહસ્થી છીએ, વેપાર છે. વેરી મચ યસ, આઈ હેવ પ્રિવિલેજ અને એમાં બી નસીબ છે. હું મારા પર બહુ નસીબ છે, ભગવાનના અગપારના નસીબ છે. એ વાર્તા કરીશ, સમજાય? કારણ કે આ બદમાસિંગ એમ એમ સુધરે એવા નથી.

સો એ અઠવાડિયાની અંદર ચાન્સ મળે, તમને નથી મળતો તો તમે એ મૌન કેમ? તમને મૌનની વાત કરું, કારણ કે કીધું છે કે નામકરણ અને આમાં થોડીક મદદ કરવા માટે ચાર કલાકથી લઈને ૧૪ કલાક નામ સ્મરણ થવું જોઈએ ૨૪ કલાકમાં. લખો: ચાર કલાકથી ૧૪ કલાક. હવે તમે સરળ નથી? ના, સરળ છે, સમજાવી દઉં તમને. તમે એ નામને તમારા શ્વાસ જોડે રમી લો. તમે સ્કૂટર ચલાવો છો, ગાડી ચલાવો છો, ડ્રાઈવિંગ કરવા જાઓ છો, ખાવા બેસો છો, સ્ત્રી હોય તો લોટ બનાવો છો, કઈ વ્યવસ્થા? તમે નામ તો સ્મરણ કરી શકો. અને માનસિક જાપ સૌથી પારું છે જે તમને નહીં કરવા દે. ૧૪ કલાક જે દિવસે પહોંચશે તે દિવસે તમારા આ બે રજસ અને તમસ. રજસવાળાની મને બહુ ગેરંટી નથી. પૂછો કેમ? પૂછી લીધું મેં, સમજી ગયો હું.

હું જે સ્કૂલમાં ભણ્યો હતો, મારી સ્કૂલના ૧૪૦ વિદ્યાર્થીમાંથી હવે ત્રણ કે ચાર જ જણા સુદામા હતા. બાકી ૧૩૬ કૃષ્ણ ભગવાન જેવા હતા. જ્યારે સાયકલ નથી ત્યારે લોકો મર્સડીઝ લઈને આવતા હતા. ચતુરના છોકરા, રાજન, બધા મારા મિત્રો થાય. બધા જોડે તો એ લોકો બેટા (દીકરા) જેવા મારી જોડે જ છે, પણ એ લોકો અત્યાર સુધી બહુ સારા વર્ક કરે છે. એના અમુક મિત્રો તો મારા ભાઈ બી એમના કોન્ટેક્ટમાં છે. પ્રણવભાઈ બહુ સારા કર્મ કરે છે, બહુ સારા ડોનેશન કરે છે, જે જોઈએ મદદ કરે છે. પણ એ લોકો અહીંયા છે નહીં, કારણ કે અહીંયા દોસ્તી બધું બહુ હોય. રજસમાં દોસ્તી થાય, પૈસાવાળાને નારી મેચિંગ નથી હોતું. એ લોકોની કન્યા પધરાવે તો પૈસાવાળાને પધરાવે. પછી નથી જોતો આપણા કાટનો છે, આપણા ગોતરાનો છે, આપણા એનો છે કે નહીં. એટલે હું મારી વાત નથી કરતો.

હવે જે રમત છે ફક્ત આટલામાં જ રહી છે, તમસમાં. હવે તમસ એટલે તૂટેલા ફૂટેલા તો જ એનામાં તમસ હોય, રાઈટ સર? તૂટેલા પૈસાથી તૂટેલા હોય કા તો બહુ ભણેલા હોય પણ એ પ્રમાણે નોકરી ના મળી હોય અને પોતે જુદામાં હોય તો એ તમસવાળા જો જાપ કરે તો વાલીયા લૂંટાની જેમ તમને વાલ્મીક બનવાની શક્યતા છે. અને આ પ્રોસ આશ્રમમાં ગયા પછી જોયું, કોન્સ્ટન્ટ કર્યું ત્યારે ખબર પડી કે જો તમે પોકાર કરીને તમારા ગુરુને વચ્ચે રાખીને જો બેસો છો તો તમારી ચોટલી પકડી લેશે. એ અત્યારે બે દિવસે પ્રોગ્રામ કર્યો એમાં એમણે ચોટલી પકડવાની કોશિશ કરી કે તમે કેમે કરીને હા પણ "સે યસ." બે વાર બૂમ મારી, "સે યસ." તમે છો ને? "સે યસ." તમે "સે યસ" બોલો, ખોટે ખોટે બી યસ બોલો ને તો દિવ્યાંશ તો દયાળુ છે, પણ પેલો પકડનાર છે ને એ ચોટી પકડશે, છોડી નહીં દે તમને. અવ્યક્ત સ્વરૂપ, અરૂપ, અરૂપી.

ત્યારે તમે કન્ફેશન કરાવી લીધું. આ તો દયાળુ છે એટલે તમે કરશો ને, કરશો ને, યસ. એ તમે યસ બોલ્યા એટલે જેટલા બોલ્યા છે તે એની ચોટલી તો પકડાઈ જ ગઈ છે, ટેક માય વર્ડ. એ તમને નહીં છોડે.

અને જો અને જો હવે તમને બીજી ડંડો મારી દઉં છું આજે. અને જો તમે આ શુદ્ધાત્માની વાત કર્યા વગર તો સુઈ ગયા, તમે સુવા નહીં દઉં. દિવ્યાંગ નહીં કે, દિવ્યાંગ નહીં કે. એ સજ્જન માણસ છે, નહીં કે. તમે સુતા, "હું શુદ્ધાત્મા છું, હું શુદ્ધાત્મા છું, હું શુદ્ધ આત્મા." ચાલો, તમે ઊંઘી નહીં શકો. જો તમે એને ડ્યુ ટાઈપ નહીં આપો તો. ટાઈમ આપો, બે કલાક, ત્રણ કલાક, કલાક. શરૂઆત એક માણસની જેટલું થાય એટલું કરજો, રાઈટ? એ કરશો એટલે જેવો આ તમારો પાવર આવી જશે અહીંયા, અહીંયા જો ૪૦ થઈ ગયા તો સમજી લો તમારી ચોટલી બરાબર મંથરાઈ ગઈ અને તમારી નારદની શિખા થઈ ગઈ. નારાયણ, નારાયણ, નારાયણ.

રામ મંત્રનો ભેદ જાણવો છે? ભેદ? ઓકે સર, ઓકે, ઓકે. ના-રાય-ણ. એક ના પછી રાયણ. આપણે વચ્ચેથી રા ને આપણે નીચે મૂકી દઈએ તો નાયન, ના-યન. કંઈ નથી, ક્લિયર? નાયન, નાયન પતી ગયું. ઓમ નમઃ શિવાય અથવા નમઃ શિવાય. ઓમ ને બાજુ ઉપર મૂકીએ, નમઃ શિવાય. એમાંથી આપણે મ લઈને નીચે મૂકી દઈએ, ન-શિવાય, ન-શિવાય. ક્લિયર? એટલે ઓમ નમઃ શિવાયમાંથી મ, રામમાંથી રા. એટલે નારાયણ જે છે એ પાલક અને શિવાયમાંથી મ, શિવનું ક્રિએશન. શિવે ક્રિએશન નારાયણનું એને જ કર્યું છે. એનું અર્ધનારેશ્વર સ્વરૂપમાં અડધું સ્વરૂપ જ એ છે અને નારાયણ મોહિની સ્વરૂપ છે, અમારા સાહેબ કહે છે તેમ. તો એ રા અને મ તમને સવારે વાત કરી, મ અને રા. પહેલો શિવ અંદર અને પછી રા બહાર. રા પ્રકાશ સ્વરૂપ, મ જીવ પોતે. એ રામ નામ, રામ નામ કરતાં ઓમ નમઃ શિવાય અને ઓમ નમો નારાયણ બેનું સંમેલન થઈ જાય.

એ રામ આત્મ તત્વ. આ આત્મતત્વ એવું છે, તમે એકવાર કરી લો. જુઓ, માળા લઈને બેસજો. હવે એક હનો આપું તમને, હનો છે માળા લઈને બેસજો.

માળા આપણે રાખવાની છે. આમ કરીને રાખી લેવાની. પછી બેસવાનું. શ્વાસ અંદર જાય ત્યારે "મ" અને જ્યારે નીકળે ત્યારે "રા". તો જ્યારે અંદર જાય ત્યારે જ એક મણકો લેવાનો અને કોઈ પ્રયત્ન "રામ રામ રામ" એમ નહીં. જ્યારે શ્વાસ અંદર તમારો આવે ત્યારે જ "મ" બોલવાનો. તમારે શ્વાસ લેવાનો પ્રયત્ન નહીં કરવાનો. અત્યારે તો તમારે કેટલા શ્વાસ લેવા પડે? ડોક્ટર, 68-70? અચ્છા, ઓકે. તો તમે જેવી આ માળા કરશો ને, એ બહુ મજાની વાત છે. તમે માળા જેવી કરશો, તમારા શ્વાસની વચ્ચેનો ગાળો વધી જશે. કરી જોજો. માળા લઈને બેસજો. આજે જ કરજો કે આ એક માળા કરીને સૂઈશ. માળા તમારી હાથમાં રહેશે. તમે ક્યાં લટકી જશો, કયા યોગમાં જતા રહેશો, ખબર પડશે. અને જે દિવસે તમારી "રા" ને "મ" ની માળા એક પૂરી થાય, મેસેજ આપજો. હું તમારા પગ પકડવા આવીશ પ્રેમથી. કેમ ખબર છે?

કે મારા એક બંદાએ તો માળા કરી. ખ્યાલ આવે છે? બધા સિક્રેટ તમને આપી દીધા આ મજાક-મજાકમાં, રમત-રમતમાં. અને તમારી એક માળા થઈ જાય ને, પછી તમારે બહુ ચિંતા કરવાની કોઈ જરૂર નથી. તમારી ચિંતા પરમપિતા પરમેશ્વર કરશે. તમારી એકેએક મેટરની, જેમ સાહેબે કીધું ને, ફિઝિકલ, સ્પિરિચ્યુઅલ, એ સિવાય આદિભૌતિક, આદિદૈવિક અને આધ્યાત્મિક ત્રણેય કાળની તમારી દ્વિધાઓ, તમારા દ્વંદોનું સમન થઈ જશે એક નામ. આ બધા ગુરુ મહારાજની દયાથી કરીને તમને કહીએ છીએ. એનો અર્થ એમ નહીં કે બધી વસ્તુ, કારણ કે એમાં શું થાય કે વિધાઉટ હટે ને તે હટે તો હટે, નહીં તો ના હટે. શું કરે? એ તમને તોડી-ફોડીને નવરા કરી દે. દાખલો અહીંયા છે એટલે બધું ડિસ્કશન નહીં કરું, કારણ કે લાંબી વાત થઈ જાય. તો શું કરે? તમને કાં તો તમે કોઈ છોડી જાય, કાં તમને કોઈ છોડીને જાય, કાં તો તમને કોઈ ધક્કો મારે.

કામ તમે કોઈ ધક્કો નથી મારવાનો, તમને કોઈ ધક્કો મારી જાય અને તમારું કામ બને. ત્યારે તમે "આવું કેમ કર્યું?" એ તમે દોડશો નહીં. નોકરીમાંથી કાઢી મૂકે, ડરશો નહીં. અમારા એક મિત્ર છે, એની ઘણી વસ્તુ થઈ. અમારા એના બે સાક્ષીઓ છે. અમારો એક છોકરો ત્રણ દિવસ જોડે, એક જ ત્રણ જ દિવસની અંદર એને સિંગલ આપી દીધો આખો યોગ આશીષ. પછી હમણાં કીધું એક દાડા બધું આપવું, તો એને બોમ્બ થઈ ગયો, ફૂટીને નવરો થઈ ગયો. અને સો એ તો શું હતી? દયા હતી એને માટે. "મારો છોકરો ચાલો, એક જ દાડામાં પતાવીએ, બધું ઊંચું મૂકીએ." એવી થાય. એમાં નુકસાન નથી થવાનું, પણ શું થાય? ભડાકે ભડાક. એટોમ બોમ્બ છે. મેં તમને આઈટમ બોમ્બ છે તમને આપ્યું. બીજા બહુ પેપર છે, અડધા જ કીધા. હમણાં એક પેપર બિંદુનાથ, બિંદુનાથનું આમાં પેપર છે પાન નંબર 21, ઇફ આઈ એમ નોટ ટેકન. પાન નંબર 21, 21 જ છે.

થોડી વિસ્તૃતિ બહુ થઈ ગઈ છે. પાન નંબર 21 છે ને, સિદ્ધાંત બિંદુ સ્તોત્ર, જેની દિવ્યાંગે વાત કરી અને તમે લખેલું છે એક એક શબ્દ. એ સિદ્ધાંત બિંદુ સ્તોત્રની જે 500-600 પાનાની ચોપડીમાંથી કાઢેલો અર્ક જ છે. અને ત્યારે પઠન કરવાનું. આ ચોપડીનું એકવાર પઠન કરો ને તોય ઇનફ છે. પણ હું ત્રણ નહીં આપું. શરૂ આપીએ ને પછી બંધાઈ જવાય. પછી ત્રણ વર્ષ થઈ, હજાર દિવસ થઈ. આપણને હવે તો વી આર એટ લોસ ને. તમે બંધાઈ જાવ, મજા નહીં આવે. એટલે સારો નહીં. તમે નક્કી કરો કે આ ચોપડીનું પઠન એકવાર કરીશ. તમારા જિંદગીના બધા પેપર ખુલી જશે. આઈ પ્રોમિસ ઓલ ધીસ ફ્રોમ ધીસ ડાયસ. રોજ એકવાર વાંચી જોજો. પણ વાંચશો ને, દિવ્યાંગ સરની વાત કરું, આજે ચોપડી વાંચે છે ને, પહેલા ચાર કલાકમાં પતી હતી. પછી તો જેમ જેમ ઝડપમાં ઓછો ટાઈમ થવો જોઈએ ને, એમનો ટાઈમ વધતો જાય છે.

ચાર કલાકના સાડા ચાર કલાક, સાડા ચાર કલાકના પાંચ કલાક, પાંચ કલાકના કલાક. કારણ કે શબ્દ શબ્દ અંદર જાય. એમની અનુભૂતિ છે. તમને મેં શેર કર્યું તો તમે ગયેલા બધી જગ્યાએ. એમને એમને બહુ જ શું કહે? અનુષ્ઠાન. હું અનુષ્ઠાન કરવાની બહુ સીમા નથી કરતો, કારણ કે અનુષ્ઠાન કરો એટલે તમારી આજુબાજુમાં બીજા બધા અનિષ્ટ તત્વો બહુ ઊભા થઈ જાય છે. એટલે નુકસાન નહીં કરો. "ઈશ્વર પ્રીતિય અર્થે અહમ કરીશીએ." ઈશ્વર પ્રીતિય છે આ બધા. આમાં તો ઈશ્વર છે એટલે તમે તો મેં કીધું, તમે જે તમે કરો છો લોકોને એટલું નથી કે આ બધા તમે તો એવા ફાઇટર છો કે વાંધો નહીં આવે. આઠ કલાક એમની ઊંઘમાંથી કાઢે છે. અમે કાશી ગયા હતા ત્યારે રાતના બે વાગે બેસી જતા હતા. અને કાશીની વાત છે, એમાં બી એ લખેલું છે, "કાશી સ્તોત્રમ". કાશી શું છે એ બી અંદર લખેલું છે. તો વાંચજો.

આજે બધું જ છે. પંચકોષીનું બી છે અંદર. "જો માંગો સબ મિલેગા ઇસકે અંદર." અને આ આપનાર શીતર મહાપ્રભુજીએ બહુ દિલથી આપ્યું છે. એનો અમે અર્થ કાઢીને મૂક્યો છે. અચ્છા, વી આર કમિંગ ટુ ધેટ. તો તમે ટાઈમ આપજો કે જેથી તમારું કલ્યાણ થાય. આ ભવાઈમાં હવે ભટકવું ના હોય, છૂટવું હોય. જે મોટી ઉંમરના છે એ તમારે બહુ કહેવું નહીં પડે, કારણ કે એ લોકો તો એટલા બધા ફૂટાયા છે એટલે જલ્દી સમજી જશે. પણ જે નાના બાળકો છે, મને એનામાં બહુ મજા આવે છે, કારણ કે નાના માણસો મારી ધરોહર છે, મારું ઇન્વેસ્ટમેન્ટ છે એમાં. અને અમે જઈશું તો એ લોકો કંઈક ધજા પતાકા મારી ફેરવશે. "અમને કોઈ મળ્યા હતા ને, અમે આવું કોઈકે કંઈક આપ્યું હતું ને, અને આવું તમે કંઈક કરો ને." એમણે અમને બહુ ઠોકી ઠોકીને કીધું હતું ને, ત્યારે અમે માન્યા નહોતા ને, પછી અમે માન્યા હતા.

"બાદમે સુલેમાન સુધરા થા ઉનકે જાને કે બાદ તેરી યાદ આઈ, તેરે જાને કે બાદ તેરી યાદ આઈ." જનરલી આપણે એવું જ કરીએ છીએ. જ્યારે જ્યારે હોય છે ત્યારે એની કોઈ કિંમત નથી. જ્યારે જતા રહે છે તેનો મોટો ફોટો લઈને, સુખડનો હાર કરીને દીવા કરીએ. અલા ભાઈ, કંઈ કરવાની જરૂર નથી. ખાલી તે ઘણી જતા રહે, ખાલી પાણી આપ્યું હોત ને તો બહુ છે. આવી બધી બહુ અનુભૂતિઓ છે અમારી. એમાં હું ડિસ્કશન ટાઈમ નહીં બગાડું. હું તમને ફક્ત ક્રીમ જ આપવા માગું છું, ક્રીમ જ કહેવા.

માગું છું જ્ઞાન આવ્યા પછી, એનું ચયન થઈ ગયા પછી, એ જો પચે નહીં ને તો નકામું અને કોન્સ્ટીપેશન થાય. અને તમે હરડે કે જુલાબ કે દિવેલ કે મિલ્ક ઓફ મેગ્નેશિયા લઈને કાઢી નાખો તો તે ગળી રોટલીની કોઈ કિંમત નથી, સાહેબ.

બસ, બે હાથ જોડીને એટલું જ કહીએ કે જે મળ્યું છે અને જેટલા નાના બાળકો છે, એમાં અમારી પાસે બે જણા બહુ નાના છે: એક તો અમારો લિટલ બુદ્ધા અને અમારા નંદી સાહેબની પ્રિય અને અમારી પણ પ્રિય. તો કરશો અને પામશો તો અમે તો ખુશ થઈશું જ, પણ આ પણ ખુશ થશે, બરાબર?

આ સાથે હું વિરમુખ છું, કારણ કે બહુ જ હથોડા મહારાજમાં લાગે ત્યારે દરેકના મોઢા-માથા ઉપર ભજનમાં આવ્યું: "લોકોને બહુ હવે બહુ માર્યું, બહુ ચલાવ્યું, બહુ ચલાવ્યું, બહુ ચલાવ્યું."

આ દુનિયામાં હું બધાને જ પ્રેમ કરું છું, પણ સૌથી વધારે પ્રેમ મારા દુશ્મનને કરું છું, કારણ કે જો દુશ્મન વાટ ના હોત તો હું અહીંયા ના આવ્યો હોત. જે લોકોએ મને દંડા માર્યા, એને કારણે જ અહીંયા આવ્યો છું. તમે લોકો નસીબ માર છો કે તમે ડંડા મારનાર નથી ને તમે આવ્યા છો. એમાં જે લોકો કપલમાં આવ્યા છે, એ લોકો વધારે નસીબદાર છે કે બે ગાડીના પૈડાં સાથે ચાલી રહ્યા છે.

ના, હસવાનું નહીં, સાહેબ. એવું નહીં કરવાનું, એવું નહીં કરવાનું, એવું નહીં કરવાનું. કારણ કે બે જણા ઝવેરે ચાલે છે એ ઈમ્પોર્ટન્ટ નથી. બાકી જો સ્ત્રીને કંઈક કરવું હોય તો, "હું ભટ્ટાણી થઈ ગઈ, ઘડી મેકી મારે, એને રોજ હેરાન કરે." અને જો પુરુષ થઈ ગયો હોય તો, "આ મારો બાવો થઈ જશે, બાવો થઈ જશે, ખેંચીને રાખે અને બાવો થશે, બાવો થાય પણ મારું શું કરશે બાવો થાય તો?"

અને તો જેટલા લોકો કપલમાં છે, એ લોકોને હું ખૂબ બહુ પ્રેમ કરું છું. લોકોની પાસે જઈને ઊભો રહું થોડી વાર કે, "ક્યાં ખુશ નસીબ હો તુમ લોગ, સાથ તો ચલ રહે હો. હમે એસે બદનસીબ કે સાથ ચલને વાલા કોઈ નહિ હૈ."

કોઈ, કોઈ ના, એની વાત નથી. હું ફેમિલીનો, આઈ એમ નોટ કમિંગ. તો મારી જોડે બહુ છે, મારા તો એટલા બધા છે. મિત્રો કહું ને, મારે એક છોકરો છે, પણ એ છોકરા, અમારા એટલા બધા છોકરાઓ છે. તો અમારી આ બધી, આ અમારી જે મિત્રો છે, એ કહે છે: "તમને તમારા છોકરાઓ જ બહુ વાલા છે, તમારા છોકરાઓ સજ્જન છે." અને હું કહું છું: "મારા છોકરાઓ જ સજ્જન છે." કેમ ખબર છે? "જો એને સજ્જન કહું તો એ સજ્જનતા તો બતાવશે ને?"

આવી ગયો. હું એમ કહું કે, "હા, પ્રણવભાઈ બહુ સજ્જન છે એટલે સંગીતાબેનને સાચવશે. પ્રણવભાઈ બહુ સજ્જન છે એટલે હિમાલબેન સાચવશે." પણ એ જ્યાં સંગીતાબેન કે, "તમને તમારા છોકરાઓ બહુ વાલા છે," આ કાનની ફરિયાદ છે મારી જોડે, કે "તમે તમારા છોકરાઓની જ ફેવર કરો છો, અમને બહુ આમ કરો છો."

પણ એમાં એવું છે, જ્યારે બે જણા ચાલે ને, એ બહુ નસીબદાર છે, કારણ કે અંદર અંતરાયો નથી પેદા થતા. અંતરાયો ઘરમાં જ પેદા થાય છે, દ્વંદ્વ ઘરમાં જ થાય છે, અને ઘરમાં ન થાય તો પછી મનમાં જ થાય છે, બરાબર?

દ્વંદ્વને ઉપર થવા માટે સર્વોપરી મંત્ર, બે મંત્ર મળ્યા છે. બાકી નથી. તમારે દીક્ષિત મંત્ર ૧૦૦ ટકા કરજો, ૧૦૦ ટકા કરજો. બ્રાહ્મણ છે, ગાયત્રી કરજો જ. દીક્ષિત છે, ઉપનયન છે, કરજો જ. જેટલા મંત્ર થાય એના દશાંશ હવન કરજો જ.

પછી કોઈ આવશે મારા મિત્ર જેવા, એ બહુ કરે છે. બંધ કરી છે ત્યારે બંધ કરી પણ દેજો, બંધ કરી પણ દેજો. કારણ કે જ્યાં તમારો ટાઈમ પતી ગયો, તમારે હવે હવન નથી કરવાના એટલે હવન નથી કરવાના, મંત્ર પણ નથી કરવાના. પછી તમારું કામ ઓટોમેટીક ચાલુ થઈ જશે. ત્યાં સુધી એકડો ઘૂંટતા રહેજો. પ્રોમિસ. થેન્ક્યુ. ગોડ બ્લેસ યુ ઓલ.

ખબર નથી, તમારી સામે બે વર્ષ અને બે મહિનાનો બાળક છું. ગણીને કહું છું, સાક્ષી છે બધા. એટલે તમારા માટે જ છું. બાળક છું એટલે મને માફ કરી દેજો. બાળક માફીના અધિકારી છે, અને બાળક કોઈ પણ ભૂલ કરે તો મા-બાપ માફ કરે છે. અને બરાબર છે. "લેટ ઈટ કમ આઉટ વોટ એવર ઇસ કમિંગ આઉટ ડ્યુરિંગ ધીસ ટાઈમ બીકોઝ માય ક્રિયાશક્તિ કરી છે."

સાંભળો, ખાસ કહું છું. હું અને દિવ્યાંગ સર, બે આખી જિંદગીમાં એક જ કામ કર્યું છે: ક્રિયાશક્તિઓ કરી છે. જ્યાં મળે ત્યાં ક્રિયાશક્તિ કરી દઈએ, જ્યાં લાગે લઠ્ઠો થાય ક્રિયાશક્તિ કરીએ. પછી એ બધું આપણા ઉપર લઈને ફરીએ. અને પછી અમારા હિમાનુભાઈ મને તો ના કે, "મારો બહુ સજ્જન મિત્ર, સજ્જન છોકરો છે." મારું મને નાખે પણ કે, "બહુ બધા લફડા લઈને ફરે છે." ટેવ પડી ગઈ છે. પણ એ ભગવાન કેર કરે છે, ડોન્ટ વરી. તમે પણ વરી નહીં કરતા. વરી હોય ન હોય એ છોડી દેજો.

આજથી મંત્ર ચાલુ કરજો. એક માળા એક કરજો, બીજી માળા બે વાર કરજો. એક આમ નીકળજો અને ક્લીન નીકળજો. પછી ઘટનાઓ ઘટે અને ઊંઘમાં જો હું શુદ્ધ આત્મા છું તો એને ચાલવા દેજો. અને લાગે કે રાતના ઊંઘમાં થઈ ગયું અને આમ જોયું અને બાથરૂમ કરવા ગયા, ત્રણ વાગ્યા છે, તો ૨૦ મિનિટ બેસજો પથારીમાં જ. નાવા જવાની જરૂર નથી, હાથ ધોવાની જરૂર નથી, પગ ધોવાની જરૂર નથી. બાથરૂમ જઈએ અને હાથને સ્વચ્છતાને છોડી દેજો, કારણ કે જે સોચ છે એ બાહ્ય સોચના પર બહુ વજન ના આપતા. જરૂરી પણ એટલું વજન ના આપતા. આંતરિક સોચની બહુ જરૂર છે. ધેટ્સ ઓલ.

હવે કંઈ પૂછવું હોય તો કહો. કંઈ પણ સ્પિરિચ્યુઅલને લગતું, આધ્યાત્મને લગતું. "મારી ભેંસ ખોવાઈ ગઈ છે, મને ખબર નથી." એટલે મારો છે, છે નેટાવાળો, તમારો નાનો ભાઈ. સાહેબ, "તમે તો ભેંસ કહો છો, મારો તો આખો કબેલો જ ખોવાઈ ગયો છે."

એ કાયમ બને છે, પણ એ હંમેશા માટે વાત કરે, હસીને વાત કરે. અને હું અને દિવ્યાંગ સર જો કોઈના માટે ચિંતિત હોઈએ, આ અત્યારે અમારે એમાં તો આશીષ માટે ચિંતિત છે. હું અને દિવ્યાંગ, બે, અમારો બહુ પ્રિય પુત્ર છે અમારો. સો વિથ ધેટ, કંઈક ક્વેશ્ચન? શૂટ! શૂટ એની ક્વેશ્ચન. આજે મારા ખ્યાલથી આ બે દિવસના સેશનમાં કોઈ પહેલું ને બાકી નથી રાખ્યા સાહેબે, કોઈ પહેલું અને છેલ્લે જે કરાવ્યો.

ને સાહેબ, જે તમે આંખ બંધ કરીને બેઠા નાખવું છે, એ એમના મુખેથી ગવાયેલો છે. ચાન્સ મળે તો માંગજો. WhatsApp માં લાંબુ પડશે. યોર પેનડ્રાઈવ ઓર સેન્ડ થ્રુ બીજું છે, ટેલિગ્રામ માં મોકલજો અને બને તો કોપી કરી લેજો અને સાંભળજો.

એ પોતાની અનુભૂતિને એમને ત્યાં શું કે, શબ્દથી અને વજન મૂકીને કરી છે. પોતે એ નહીં કે તમે આમ કરાવી દો, તમે કરી લો. પણ મેં જોયું, ઘણા લોકો અંદર ડીપ જતા રહ્યા હતા. લગભગ 70 થી 80 ટકા ઉપર તમને શબ્દોમાં કઈ જ ખબર નથી પડી અને થયું કે અંદર કઈક થઈ રહ્યું છે.

આજ આપણા ઋષિમુનિઓની દયા છે, જે ઉપવાસ અને ઉપનિષદ (ઉપ એટલે નજીક, નિષદ એટલે બેસવું અથવા રેવું) એ લોકો આપી ગયા છે. એટલે આપણે બહુ વધારે લાંબા નહીં કરવાની. આપણને તૈયાર માલ કુવા મળે, ખાઈ લેવાના. એની રેસીપી પૂછવા નહીં પડવાનું. કોઈ આપણને ખવડાવે, ખાઈ લેવાનું.

ના, એક મિનિટ તમને આપીશ. તમારે કઈ આપણે કઈક થોડું કહેવું હોય, નોટ નોટ ઇન અધર સેલ્ફ, પણ તમે તમારા કોઈ કોર્સને ડિઝાઇન લખતા... અચ્છા, એટલે જે ઘણી ઘટનાઓ ઘટી છે, આ ટોટલ ફ્રીલાન્સ ક્લાસ છે જેમાં કોઈ ક્રાઇટેરિયા કે કોઈ મિનિમમ ક્વોલિફિકેશન કશું નથી રાખ્યું.

અમે તો ગયા ક્લાસમાં તો નાના છોકરાઓને બી રાખ્યા હતા, આઠ વર્ષના, દસ વર્ષના. થોડો ડર લાગે, કારણ કે એ લોકો જો તાત્કાલિક જો પામી જાય અને જો સુખદેવજી દોડી જાય તો તકલીફ પડે અને માં-બાપને જવાબ આપવો ખાલી પડે.

ઓકે. એન્ડ નો ક્વેશ્ચન. થેન્ક્યુ ઓલ ઓફ યુ. ગોડ બ્લેસ યુ ઓલ. ક્લોઝ યોર આઈસ. બી વિથ યોર બ્રેડ કરાવાનું છે. સોરી, સોરી, સોરી. કમ બેકટેશન મને ગુડ વેરી ગુડ ટાઈમ. ઓકે સર. સો નો ક્વેશ્ચન સો ફાર. કોઈ પણ ક્વેશ્ચન. અને હું લોકોને રિક્વેસ્ટ કરું છું કે અહિયાં પૂછવાનું કહીએ નથી બોલતા પછી આવડે આમ છે. ના ના, ડોન્ટ ડૂ ધેટ. તમારો ક્વેશ્ચન કોમન પ્લેટફોર્મ પર હોવો જોઈએ. અહિયાં ટ્રાવેલર્સ છે. અહિયાં કઈ છૂટું નથી, અહિયાં કઈ ખોટું નથી ને અહિયાં કોઈ અજાણ્યું નથી. અને જો હસતો ફેસ હશે તો હસવાની વસ્તુ ઘટના હશે અને જો ટેન્સ હશે તો તમને ટેન્શન આવે. ટેક કેર. એટલે તમારી મુદ્રા ખૂબ હસીન હોવી જોઈએ.

તમારા જોડે જોડાઈ જાવ. શાંતિથી બ્રીથ. નો વેરી ગુડ. યોર અટેન્શન પ્લીઝ. ધીસ ફ્લાઈટ ઇસ રેડી ટુ ગો. પાયલટ ટેક ચાર્જ.

સામાન્ય રીતે જ્યારે આપણે કોઈ ધ્યાન કરીએ તો કોઈ વસ્તુ, કોઈ વિચાર ઉપર ધ્યાન કરીએ છીએ. આ ધ્યાન આપણે વિષય (સબ્જેક્ટ) ઉપર કરીશું. કાશ્મીર શૈવ સિદ્ધાંત મુજબ (Kashmir Shaivism), સબ્જેક્ટ, ઓબ્જેક્ટ અને નોલેજ એટલે કે રમાતા, પ્રમેય અને પ્રમાણ (એટલે કે જ્ઞાતા, જ્ઞેય અને જ્ઞાન) અલગ અલગ છે. શું આ સત્ય છે?

હવે મન પ્રત્યે બેધ્યાન બનો. તમારા મનથી અલગ થાઓ. તમારા કોઈપણ ધ્યાનનો આધાર અનુભવ જ હોવો જોઈએ. ના મન, ના વિચાર. શું અનુભવ થાય છે, એ જ સત્ય છે.

હવે પ્રથમ પ્રશ્ન: આ તમામ અનુભવો ક્યાં અનુભવાય છે? તમારી આ બંધ આંખોની પાછળ તમે જે કંઈ જોઈ રહ્યા છો, તે અંધકાર દેખાય છે. આ અનુભવાય છે. તો આ અંધકાર ક્યાં છે? તેની સ્થિતિ શું છે? તપાસ કરો. તો જણાશે કે આ અંધકાર અંદર દેખાય છે.

હવે આ અંધકારને ધ્યાનથી નિહાળો. શું આનો કોઈ જગ્યાએથી આરંભ કે અંત જણાય છે? એ ક્યાંથી શરૂ થાય છે? આ ક્યાં પૂરો થાય છે?

કોઈ અવાજ પર ધ્યાન ધરાવો. તમારા અનુભવ પ્રમાણે આ અવાજ તમને ક્યાં સંભળાય છે? કઈ જગ્યાએ? અંદર, મનની બધી જ બાજુ પર? તો તમને જણાશે કે આ અવાજ તમારી અંદર જ સંભળાય છે.

આ અંધકાર પરથી ધ્યાન અવાજ પર વારાફરતી લઈ જાવ. અવાજ પરથી અંધકાર પરથી, ફરી અંધકાર પરથી અવાજ પરથી. હવે અવાજ પરથી અંધકાર પરથી, આ અંધકારથી અવાજ અને અવાજથી અંધકાર તરફ જવામાં શું તમને કોઈ હદ, ભેદ રેખા, સરહદ જેવું કંઈ જણાય છે?

જાણે કે એક કમરામાંથી બીજા કમરામાં જતા હોય કે પછી એક અવકાશમાંથી બીજા અવકાશમાં જતા હોય? શું આ અંધકાર અલગ આકાશ છે અને અવાજ કોઈ બીજા આકાશમાં છે? કે પછી આ બંને એક જ જગ્યાએ, એક જ આકાશમાં છે? જવાબ છે: આ બંને એક જ જગ્યાએ અનુભવાય છે. આ જગ્યાને "ચિદાકાશ" કહેવાય છે.

જો સાંભળનારને નિહાળો, અવાજને નિહાળો. બંને જુદા પાડી શકાતા નથી. ધ્યાનથી જોતા, આ અવાજ, તેને સાંભળનાર જ્ઞાતા અને જ્યાં સંભળાય છે તે અલગ અલગ નથી, એક જ છે. આ "ચિદાકાશ"માં બધું એક સાથે જ છે.

આ રીતે જોશો કે પ્રમાતા, પ્રમેય, પ્રમાણ, જ્ઞાતા ને અને જ્ઞાન એક જ જગ્યાએ જણાશે. હવે એક વિચારો અને ધ્યાન તેના પ્રત્યે લાવો અને જુઓ કે આ વિચાર, આ અંધકાર અને આ આકાશ શું અલગ અલગ છે? એ પછી એક જ છે. ભવાશે કે આ ત્રણેય એક જ જગ્યાએ છે.

વિચાર કે અવાજથી અંધકાર તરફ કે પાછા ફરતા કોઈ ભેદ રેખા, સરહદ જણાતી નથી. આ અલગ અલગ દિશામાં નથી. બધું એક જ છે, "પ્લેસલેસ પ્લેસ". આપણા પ્રાચીન ઋષિ મુનિઓએ આને "અહમ" અથવા "હું" કહેલ છું. "અહમ" કહે છે: "અવત્તા હ વતામ અહમ". આ યાત્રા શિવ, શક્તિ અને જગતની.

શું તમારા શરીરનો અનુભવ તમે કરી રહ્યા છો અત્યારે? જ્યારે તમારી આંખો બંધ હોય ત્યારે શું તમે તમારા શરીરનો અનુભવ કરી છો? દાખલા કહેવી કે, બંધ આંખે તમારું ધ્યાન તમારા જમણા પગ તરફ લઈ જાવ. તરત જ તમને કોઈ પ્રકારનું સંવેદન, અનુભવ, અવાજ...

આ જ રીતે તમારા હાથ, તમારા હૃદય, તમારા ડાબા પગ, તમારા મસ્તક – આ બધાના સંવેદનો તમે અલગ અલગ પણ એક જ જગ્યાએ અનુભવ કરી શકો છો. ક્યાં આગળ? ત્યાં આગળ, આ અસીમ અંધકારની અંદર તમને શારીરિક અવયવોના, વિચારોના અને લાગણીઓના તરંગો અનુભવાય છે.

આ જ પ્રમાણે કેટલીક સંવેદનાઓ જેને આપણે હૃદય, ફેફસા, લીવર, સ્ક્રીન, કિડની વગેરે કહીએ છીએ. પણ આ બધું ખરેખર તરંગ રૂપે તમે આ અંધકાર રૂપી પ્રકાશની અંદર જ અનુભવી છો. જે પ્રમાણે તમે અવાજો સાંભળો છો, જે પ્રમાણે તમે વિચારો જુઓ છો, સુગંધ અનુભવો છો, સ્પર્શ અનુભવો છો, આ બધું જ તમને શું તરંગ રૂપે જણાઈ રહ્યું છે? એવું તમે અનુભવી રહ્યા છો. આવા સંવેદનાઓ વારાફરતી...

વારા આપણે અનુભવ્યા જ કરીએ છીએ. એ સતત બદલાતી રહેતી પ્રક્રિયા છે. એ કાયમી નથી, એ નિરંતર બદલાયા કરે છે. તો આ જગ્યા છે આકાશ, ચિદાકાશ. કેટલાક તરંગો છે જેને આપણે અવાજ કહીએ છીએ. કેટલાક તરંગો છે જેને આપણે વિચાર કહીએ છીએ. કેટલાક તરંગો છે જેને આપણે સુગંધ કહીએ છીએ. આ બધું જ આપણે એક જ જગ્યાએ અનુભવીએ છીએ જેને આપણે "સ્પેસ ઓફ અવેરનેસ" કહી શકાય.

હવે જો આ બધી સંવેદનાઓને હું નિકાળી દઉં, શું આ આકાશ, આ "સ્પેસ ઓફ અવેરનેસ" રહેશે? તમારા અનુભવને તમે પ્રમાણ માનો. આ "સ્પેસ લાઈક અવેરનેસ" જેને આપણે "હું" કહીએ છીએ, બધા જ અનુભવો આમાં આવે છે. આ ચિદાકાશ હંમેશા આવું ને આવું જ હોય છે.

વળી તમારા તમામ અનુભવો, ચાહે ભૂતકાળના હોય કે ભવિષ્યકાળના, પ્રત્યેક અનુભવ જે ક્ષણે થાય છે તે વર્તમાન જ હોય છે. વળી આ અનંત છે અને હંમેશા એમ જ હોય છે. આ અખંડ છે, આ અક્ષય પણ છે, આ અવ્યય છે, આ આકાશ જેવું છે. તમામ અનુભવોનો આદિ અને અંત છે. આ જગ્યા શિવનું હૃદય છે.

તમારે આવું આકાશ જેવું બનવા માટે કોઈ જ પ્રેક્ટિસની, અભ્યાસની જરૂર નથી. તમે સ્વયં તે છો જ. તમે સ્વયં આકાશ જ છો. તમે ખુદ સ્વયં ચૈતન્ય સ્વરૂપ જ છો. તમારે કંઈ બનવાનું હોતું નથી. તમારે ક્યાંય આવવા કે જવાનું પણ હોતું નથી. તમે ખુદ આત્મા છો, પરમાત્મા છો, અનંત છો, અસીમ છો, અવિનાશી તમે જ છો. તમે તેજ છો, તમે થઈ જશો.

(ધ્યાનના અંતે ઉચ્ચારાયેલ અસ્પષ્ટ ધ્વનિ/શ્વાસોચ્છવાસ; ચોક્કસ શબ્દોનું પુનર્નિર્માણ શક્ય નથી) "Keeping this awareness, gently open your eyes. Know that you are time, there is a better way to be, right?" ઓકે, "so I ask you to please stand up. Let's do so much, this time is different, just follow me, right? We go up and down 10 times."

આરામ સે. લાવો પગ સહેજ ઉપર અને બંને હાથ આ રીતે. "શિફ્ટિંગ યોર જી." હમ. "વન, ટુ, થ્રી. વન, ટુ, થ્રી. ટુ એન્ડ થ્રી." લાસ્ટ રાઉન્ડ: "અપ એન્ડ ડાઉન થ્રી ટાઈમ્સ. ટુ એન્ડ થ્રી." "Now hold your hands on navel. Ladies can keep the right hand on navel first. All gents should keep their left hand. Never store the energy inside you, never." થેન્ક યુ.

"Practicing" અને YouTube ઉપર પણ મટીરીયલ ઘણું છે, પણ એમાંથી મને આ પાંચ કે સાત મુવમેન્ટ એવી છે કે જે મને અતિ પ્રિય છે અને જ્યારે જ્યારે મને ઈચ્છા થાય ત્યારે હું આનો અચૂક ઉપયોગ કરી જ લેતો હોવ. અને "ઈટ કીપ્સ મી ફિટ", બહુ જ સરસ લાગે છે. યસ સર. આને ત્યારે આપણે ત્યાં આગળ હિલિંગ શીખવા એક માસ્ટર આવ્યા હતા. એનું નામ હતું અજય. આજકાલ અમેરિકામાં છે, પણ પ્રોબેબલી ટચમાં હોઈ શકે કોઈને. એટલે એ શીખવા આવ્યા હતા પ્રાણી અને પછી અમે એમના પાસે શીખ્યા છીએ. એટલે આવું અમે કર્યું હતું. એટલે "ફ્રોમ ધેટ ડે ઓનવર્ડ" મેં આ વસ્તુ કંટીન્યુ રાખેલી છે. "આઈ મે મિસ માય મીલ એન્ડ વિલ નેવર મિસ માય એક્સરસાઈઝ." લાઈફની અંદર મેં આ એક પ્રિન્સિપલ રાખ્યો. "આઈ કેન સ્કીપ માય માય વાઇફ કેનચો" અને એક સમસ્યા છે, હું સમજ્યા. એટલે દર વખતે એની હાલત એવી હોય છે કે નાના બચ્ચાને પાછળ આમ પેલા દોડતા હોય ને ખાવાની ડીશ લઈને, એવી રીતે.

"હવે ખાઈ લો, ટાઈમ થઈ ગયો છે. હવે ખાઈ લો ને!" એટલે અમારે એવું હોય કે બાયફ્લોક કે દોઢ વાગ્યો છે, નથી વાગ્યો તો નહીં જમું. અંદર વાળો ના પાડે એમ આપણે એમ કરીએ.

ઓકે, હવે એક બીજું જસ્ટ નાનકડી આપણે પ્રોસેસ કરીશું. બહુ વધારે આની અંદર સમય નહીં લઈએ. બહુ જ સરસ રીતે જો મેડીટેશન કરતાં કરતાં અંદર આપણે ઉતરી જવાની એક પ્રોસેસ છે અને એની અંદર બધું જ આવી જાય. તમે કરશો એટલે પામી જશો, એટલે તમને ખબર પડી જશે કે આના અંદર મારે કશું કરવાની જરૂર. બરાબર. આંખોને બંધ કરો, સીધી રાખો. જીભ તાલવા પર રાખો અને ધ્યાનથી આનું શ્રવણ કરો. મનની અંદર આ મંત્રનું ઉચ્ચારણ કરજો, જીભ તાલવા પર રાખીને અને ધીમે ધીમે ધીમે અંદર ઊંડા કરતા જાઓ. એટલે કે જે હમણાં મેડીટેશન કર્યું એમાં જે "સ્પેસ લાઈક અવેરનેસ" વાળી જે વાત કરી તેના સાથે તમારું તાદાત્મ્ય કે તે તમે છો એ અનુભવ લેવાનો શરૂ કરો.

ૐ પરમ તત્વાય નારાયણાય ગુરુભ્યો નમઃ. ૐ પરમ તત્વાય નારાયણ ગુરુ નમઃ. નારાયણાય ભદ્રાય, નારાયણાય આત્માય, નારાયણાય ૐ નારાયણ.

"ये aware of your body. Inhale and exhale. Exhale very, very gently. Open your eyes keeping this awareness. Come out with a very big smile. Thank you, thank you for allowing me to teach you. First of all, I would like to invite all my friends and colleagues to here work really very, very hard to make this class possible. So I invite. Without that, without their hard work and effort, it was not possible to conduct such classes in such a short notice. So we are eternally grateful to all of you, sir, and thank you, thank you. Yes, also almighty God, all our everyone, every person if you attended this class here." ઓકે, "thank you so much. Thank you, thank you. We will do that."

પરમ ગુરુ પદ્મ સંભવ મહાગુરુજી, મેરી ગ્રાન્ડ માસ્ટર. "To all the great guru, great siddhas, great yogies, great saints, great mahatmas, great sui, great saints, great great beings of the life. To all our spiritual helpers and spiritual guides. To all those who are present in this class in physical form or in the ether. All, thank you very much for thy presence, for thy protection, guidance, help and love. We thank you. We all feel deep, deep gratitude, respect and reverence and lot of love. Thank you, thank you."

ફોટો એટલે કેવી રીતે આપણે બધા સાહેબની આસપાસ ગોઠવાઈ જઈશું, બરાબર? ફોટો માટે શાંતિથી તમે. "કમ, કમ, કમ. ધીસ ઇસ યોર પ્લેસ."

આ જાઓ, આ જાઓ. તમે બરાબર છો. હા, એટલે અમારા ટપકાં, બંને ટપકાં. મારો તો ફોટો નહીં આવે. જે ફાવે તે. ખાલી વડીલોને આગળ બેસવાની છું. તમને છોડ. હું બોલ્યો તો, મેં બોલ્યો તો, "આગળ ભેંસ લગાડો, પાછળ પાડો." આને દ્વંદ્વ કહેવાય. જો આપવું હોય તો ત્યારે કહે ને કે સંપૂર્ણ. પહેલામાં કીધું, આમાં નથી કીધું કોઈ સંપૂર્ણ. અને આ અમને બંને જણાને બહુ પ્રેમથી આપેલો મંત્ર છે. બહુ વર્ષો પહેલા કાશીનાથ હોલમાં. બરાબર ને સાહેબ? અમે બે પહોંચી ગયા હતા અને એમણે પ્રેમથી આપ્યો, "લઈ જાઓ, લૂંટો ઓર લૂંટાઓ." અને એના કામ થતાં જોયા છે. અને એનો ઉપયોગ અમે આના માટે કર્યો. અને આનાથી પ્રેક્ટિસ બહુ જ પ્રયોગ કરે છે. તમારું મન બહુ જલ્દી શાંત થઈ જાય. જોજો, વિચારોથી મુક્ત. આ "ચેન્જ યોર સીટ ઓન ધેટ સાઈડ સો ધેન સી અવર ફેસ." તો આ બહુ શોર્ટ છે, સરસ.

એટલે નાનકડી વાત છે. અમે લોકો જ્યારે પ્રાણ હિલિંગ કરતા હતા અને લોકોના હિલિંગ કરીએ એટલે ઘણા બધા પેલા કેસને બધાના જ્યારે કેસીસ આવતા હતા, માઇન્ડ, માઇન્ડ. તો એવા કેસીસની અંદર અમે આ મંત્રનો ઉપયોગ કરેલો. અને આવી રીતના "ક્લીમ ક્લીમ ક્લીમ" ડ્રોપ બની જાય. અમે એડવાન્સ કરીને તાત્કાલિક અમારા ગુરુનું ઋણ ચૂકવાઈ ગયું હતું એવું કહેવાય. એના કોઈ મિત્ર રાજસ્થાન હોસ્પિટલમાં કોમામાં જતા રહેલા. એ બોમ્બે ગયા. "તમે જાઓ અને આને મદદ કરો." અમે પહોંચી ગયા અને કોમાવાળા પેશન્ટને ડોક્ટર તો અંદર પેલા આઈસીયુમાં તો જવાના છે, પણ અમે તો ટીકડમબાજી કરીને પહોંચી ગયા. એ બી અમને શીખવાડીશ કેવી રીતે ટીકડમબાજી થાય. તો એ થઈ ગયા, તો ઘૂસી ગયા, ઘૂસી ગયા અને એને ત્યાં મેં પ્રયોગ કર્યો. બે દિવસ, ત્રણ દિવસ થયા. મને શીખે અને મારાથી આ મહિનો આગળ એ શીખી ગયા હતા.

અને મને કીધું, "હવે આમ કરવાનું." આવું કે કર્યું, ઓન ધ સ્પોટ એ કોમામાંથી બહાર નીકળ્યો. ઓન ધ સ્પોટ! ક્યાં હોતા? સો પછી ડોક્ટરો દોડી આવ્યા. પછી કે, "હવે તમે બહાર જાઓ, હવે તમે બહાર જાઓ." સો મિરેકલ. અને એ માસ્ટરની પરમ કૃપા રહી છે. અને અમે બે જણાએ પછી માસ્ટરને કોપર ચીમનીમાંથી હાથ જોડીને ગયા. પછી અમે ક્યારેય એમના સન્મુખ નથી થયા એસ પર પ્રોમિસ, ડિવાઇન પ્રોમિસ. પણ મેક્સિમમ ટાઈમ રહેલો હશે એ આ બંદો છે. મેક્સિમમ, મેક્સિમમ. અને બીજો બંદો છે એનું નામ છે દહેવત શુક્લા. મેક્સિમમ. એને તો એવી લાગે, લાગે એટલે ગાડી અહીંથી દોડાવે સીધો મુલસી આશ્રમ પહોંચી જાય. એટલે આ લોકોએ મેક્સિમમ સાનિધ્ય માસ્ટરનું લીધેલું છે. અને આ ભાઈને મેં બહુ હેરાન કર્યો છે. 2013-14, "તારી સ્કૂલ ચાલુ કર, તારી સ્કૂલ ચાલુ કર." તારી સ્કૂલને સાંભળે જ નહીં.

મને ઓર્ડર, મેં કીધું, "ઓર્ડર માર બોલી, તું ચાલુ કર." ના ના, બહુ સજ્જન માણસ. અને ચાલુ કરી સ્કૂલ એટલે ખૂબ આનંદદાયક વાત છે કે માસ્ટરનું જે માસ્ટરે કીધેલું, હવે તમે બહુ સિક્રેટ કીધું. માસ્ટર અમને કીધેલું કે, "મને ગુજરાત પ્રત્યે બહુ પ્રેમ છે. હું આવીશ." અને આવી શક્યા નતા. મને ખબર પડી કે એ હિમાંશુના થ્રુ પધાર્યા છે. અને પધાર્યા છે એને આવવા માટે મજબૂર કર્યા કારણ કે એના ઇથરિક ગુરુ માસ્ટર ચોકો સહીના એના નામ પર એમણે સ્કૂલ ચાલુ કરી. એટલે ત્યાં જાય. આ બધી રમતો જે થઈ છે, આ રમતો બહુ બહુ શું કહીએ? આપણી આપણી ભેજા બહારની રમતો છે. અને ખુશી એટલી છે કે અમે બે જણા જે ટ્રાવેલ કર્યા અને જે અમે મહેનતને જે કરી છે, એટલી એણે બી કરી છે. અને અમારા બહેનો સમન્વય એનામાં છે. એ સૌમ્ય પણ છે, એ સૌમ્ય પણ છે અને અમે પણ છે. એટલે અમારા બ્લેસિંગ્સ તો એની જોડે છે જ, છે જ, રહેશે.

કારણ કે અમારો ધંધો બહુ જણે ઉપાડી લીધો છે. સો આઈ વિલ ક્લેપ ફોર હિમ. નથી આપતા. હવે અમે પુષ્કળ એને બ્લેસિંગ્સ, બ્લેસિંગ્સ આપીએ એટલે શું છે? એટલે એ બધા ભજન લઈને ચાલી શકે. ના ના, એક ક્ષમતા છે અને શબ્દ છે તો એમની નીચે આવશે. એ એવું કહે છે ને કે જે ક્ષણે તમારે ડુંગરો ચડવાની એમ કે જરૂરત ઊભી થશે તો તમારા ટાંગામાં એ ડુંગરો ચડવાનું જોરથી આવી જ જશે. એટલે ઓન ધેટ મોમેન્ટ એ વસ્તુ ત્યાં આગળ આવશે. એટલે ફરી બધા મારા જે મિત્રો મને કાયમ ખાસ કરીને મારા સંગીતાબેન એન્ડ કંપની, "તમે ને તમારા દીકરાઓ બહુ વાલા." સાચી વાત છે. મને મારા દીકરાઓ બહુ વાલા કારણ મેં કીધું તું એટલા માટે કે, "મારા દીકરાઓને તમે સાચવો છો." હવે અમે કોને વાલ કરી છે? હિડર છે. કોઈને ખબર જ નહીં પડે. દીકરાઓને આગળ કરી એટલે દીકરાઓ ફૂલે ફાલે. એટલે પેલા પેલા હમ અને બધું એના પર બ્લેસિંગ્સ હશે કે બહુ વાલા વાલા સારા જ રહેવું પડે.

સજ્જન. મારા દીકરાઓ બહુ સજ્જન. અને આ એક પેલી કે ને ટ્રીક છે શાંત કરવાની. કારણ દીકરાને સજ્જન કહેવા. સજ્જનતા જ રાખવી પડે. એને ગરમ થાય જ નહીં. એટલે પછી બહુ મસ્ત મસ્ત. ઓકે, થેન્ક્યુ, થેન્ક્યુ ઓલ ઓફ યુ. ગોડ બ્લેસ યુ ઓલ. એક જ મિનિટમાં ફાઈલ લઈશ. એમ.એલ.એ.ટી.એચ.એ. ફાઉન્ડેશન નામ આપ્યું છે. એક્ચ્યુલી એક ફેમિલી છે, રાઈટ? બીજી વસ્તુ, એમ.એલ.એ.ટી.એચ. મારી સ્કૂલ નથી. હું એ સ્કૂલનો એક સાધક છું. એ સ્કૂલ માસ્ટર ચોકો સુઈની છે અને એમના ગુરુ મહાગુરુની છે, રાઈટ? અમે લોકોએ બહુ બધું વિચાર્યું. એક્ચ્યુલી મને સર ક્યારનું 2003 થી 13 થી કંટીન્યુસ, "યાર ચાલુ કરને તું, યાર ચાલુ કરને." સરને કીધું તું સ્ટ્રીકલી, "જ્યાં સુધી મને ઇનર ગાઈડન્સ માસ્ટર તરફથી નહીં મળે, ત્યાં સુધી સુધી હું એ સ્યોરિટી નહીં મળે કે હું તારી પાછળ ઊભો છું, ત્યાં સુધી મારે કંઈ કરવું નથી.

જે દિવસે મને મળી ગયો, એ દિવસે કોઈ મારા માથા ઉપર બંદૂક રાખીને ઉભેલો હશે ને એને એમ કહેશે, 'ટીચિંગ સ્પ્રેડ કરીશ? જો કરીશ તો છૂટ, કાઢી દઈશ તો.' તો એ દિવસે હું ટીચિંગ સ્પ્રેડ કરીશ. એની તાકાત હોય ગોળી ચલાવી." રાઈટ? તો એ દિવસે આ સ્ટાર્ટ કરવામાં આવ્યું હતું. એક્ચ્યુલી આ એક ફાઉન્ડેશન ખાલી ઔપચારિકતા છે. ઈટ્સ અ ફેમિલી અને જે

બી વ્યક્તિ જો કદાચ ફેમિલીમાં જોઈન થાય, એ તમારા ઉપર છે. કોઈને કોઈ ફોર્સ નથી, કોઈને કંઈ પેલું નથી. પણ જ્યારે આ ફેમિલીની અંદર એડ થાય, તો એઝ અ ફેમિલી મેમ્બર્સ તમારા બ્રધર્સ અને તમારા સિસ્ટર્સ જ છે બધા અને હું પણ.

અને ખાસ ફરીથી કહું છું, આ ફાઉન્ડેશનની અંદર આપણા બે સિનિયર્સ છે અને હંમેશા બી સિનિયર રહેશે, રાઈટ? હું એક ખાલી ગ્રાન્ડ માસ્ટર ચોક ઓફ સુધીનું ડિસાઈડ કરું છું. અને આપણે બધા, આપણે બધા, આપણે બધા. બટ ગુરુ આ સ્કૂલના એક જ છે, કોણ? અને ગ્રેટ ધ બે વોચર્સ છે અને આ લોકોને રિટાયરમેન્ટ તો આપણે નથી આપવાની.

વી આર નોટ ટાયર્ડ, વી આર નોટ ટાયર્ડ. કેપેબલ ઓફ ડુઇંગ એનીથિંગ ઓન ધીસ વન. પણ અમને કર્યા, તું મોર થા, મેં ઢીલ થાવ. સો ઈટ્સ યોર્સ, નોટ અવર. ઓન્લી માય, મેં સ્કૂલ ચાલુ નથી કરી, માસ્ટરે કરી છે.

આપણે બધા અંદર જોઈન થઈએ. જે લોકોને જોઈન થવું, કોઈને કોઈ ફોર્સ નથી. ઈટ્સ યોર ઇનર ચોઈસ. વેન યોર સોલ સે યસ, ધેન યુ એન્ડ ધેન વેન યુ કમ. બી લાઈક બાજુવાળું ભલે તમને ઓળખતા ના હોય, પણ એ તમારી ફેમિલી મેમ્બર્સ છે, એ હંમેશા ધ્યાન રાખજો.

તમારા ગુરુનો છોકરો, જેવી રીતે તમે તમારા ગુરુના છોકરા છો, એ રીતે એ પણ તમારા ગુરુનો છોકરો છે. તો ભાઈ-બહેન થયા કે નહીં? એક જ કવિ. ઓકે, થેન્ક્યુ, થેન્ક્યુ સો.

ॐ सह नाववतु, सह नौ भुनक्तु, सह वीर्यं करवावहै, तेजस्विनावधीतमस्तु मा विद्विषावहै (તૈત્તિરીય ઉપનિષદનો જાણીતો શાંતિપાઠ) ૐ શાંતિ, શાંતિ, શાંતિ. જય શ્રી રામ, જય શ્રી રામ.